Heren 2 in Assen – Toevallige acties ontregelen tegenstander – maar niet genoeg

Heren 2 was vrijdagavond 10 november vanuit het dorp naar de Drentse hoofdstad getrokken. Assen: daar waar een nieuw station met grootsteedse allure wordt gebouwd, waar hond Mannes niet onomstreden de wacht gaat houden over de bijna 70.000 inwoner en bezoekers welkom heet, waar het (niet renderende) theater de mens voedt met cultuur en het marktplein met de vele horeca-gelegenheden de mens anderszins van eten voorziet. Daar waar het Drents museum verrassende exposities organiseert, die de citymanager (jawel, die is er in Assen!) koppelt aan bijzondere objecten die op de kop van de weer bevaarbare Vaart worden geplaats. Zo zagen wij afgelopen jaren al een levensgroot beeld van Lenin, een mayatempel en een gouden hologram van het meisje van Yde. Nu is een Vrijheidsbeeld geplaatst, in het kader van de tentoonstelling ‘The American Dream’.

In dat Assen ging Heren 2 op bezoek bij Sudosa Desto, om aan te treden tegen Heren 7. Nummer zes – conservatief als hij is – was blind naar de sporthal gereden waar hij eerder was geweest. Daar was de deur echter op slot… Tijden veranderen, nummer zes! Sudosa Desto speelt sinds september 2016 in de nieuwe sporthal, die onderdeel is van de nieuwbouw van het Nassau College. Het moet een mooie aanblik zijn geweest, de mannen uit Zuidwolde, dolend door de wijk, sporttasje in de hand, lopend op zoek naar de hal. Die overigens gewoon een parkeergarage heeft, dus even erheen rijden en parkeren had prima gekund.

Maar afijn, nummer zes had misschien zijn dag niet. Hij zei een beetje zwak te zijn, had een beetje last van een kuchje. (Of is het de bourgondische levensstijl die hem de das omdoet? In de zomer genoten van het rijke Italiaanse leven (lees: eten), in de herfstvakantie een weekje op herhaling en tussendoor volop aan het stoken in de eigen pizza-oven. Het breekt een man van zekere leeftijd een keer op…) Plichtsbesef en teamgevoel hadden hem uit de luie stoel gesleept en zo stond hij dan toch op veld vier van de prachtige nieuwe hal. Op de tribune het imposante aantal van twee toeschouwers, onder wie de zus van nummer zes (schrijver dezes, woonachtig in Assen).

Vorige keer dat zus de wedstrijd zag, had het team een wanprestatie neergezet en dat verkocht als een ‘totale offday’. Nu moest heren 2 (hekkensluiter in de competitie) het opnemen tegen de koploper. De verwachtingen waren dus niet al te hoog gespannen…
In de eerste set kwam Heren 2 al snel op een forse achterstand. Nonchalance en fouten in het spel van Sudosa Desto maakten dat de Zuidwoldigers terug konden komen in de set en het uiteindelijk toch nog 25-20 werd. Vol goede moed begon VCZ aan de tweede set. De heren namen brutaal een voorsprong, maar werden al snel aan de kant gezet met 25-13. De derde set was zowaar spannend, en werd met 25-23 in het voordeel van Sudosa Desto beslecht. In de vierde set was de energie op, deze gaat met 25-16 de boeken in.

Vier-nul dus. Tja. Toch lukte het de mannen – vaak tot hun eigen verbazing leek het – aardig partij te geven. Niet zozeer door heel sterk spel, maar door onverwachte combinaties en toevallige acties wisten zij de tegenstanders te ontregelen. Mooi was de combinatie van de nummers 3 – 6 – 9 aan het net: nummer zes die met plakhandjes de set-up geeft, waarna nummer 3 met een vindingrijke oplossing komt of nummer 9 het met brute kracht afmaakt. Fijn ook dat de nummers dan prettig in een logische volgorde staan. Dat in tegenstelling tot de tegenstanders, die met 10, 14, 32, 50, 51, 53, 54 en 57 een reeks shirtnummers lieten zien waarin zelf Ionica Smeets geen logica zou kunnen ontdekken.
Conclusie van de avond: Sudosa Desto blijft koploper, VCZ moet genoegen nemen met een positie in de achterhoede. Een beetje zoals de verhouding Assen – Zuidwolde zeg maar….

Zus van nummer zes

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Sorry, comments are closed for this post.