Heren 1 zet Kroon op het werk

Promotie naar 3e klasse een feit na 2-2 tegen MSK 2

Zuidwolde (Leuter/ANP) – Zaterdag 23 april 2016 gaat de VCZ-analen in als historisch en heroïsch. Juist op laatste dag van de “Week van de vagina” (geen grap, echt waar en door vrouwen verzonnen!!) werd het enige NEVOBO heren volleybalteam van VCZ kampioen van de 4e klasse C Noord en bewerkstelligde daarmee een promotie naar de derde klasse en, of het al niet genoeg is, rechtstreekse deelname aan Europees Volleybal in het seizoen 2016/2017.

Wie als weldenkend mens in de herfst van 2015 met zijn volle verstand had beweerd dat er voor het dappere heren 1 van VCZ kampioenskansen aan de einder gloorden was naar alle waarschijnlijkheid in een dwangbuis gegoten en zonder vorm van proces afgevoerd naar een op Noord Koreaanse wijze ingericht heropvoedingskamp ergens achter Midwolda. Verzoeken om gratie dan wel vrije aftocht via het betalen van een borgsom waren kansloos. Mensenrechtenorganisaties als Amnesty International ondernamen geen acties om hun goede naam en faam niet te bedoezelen. Eigen schuld, dikke bult, zo zou de communis opinio luiden, of op zien Grunns: hou kest zukke stomme dingen zeg’n, liekst wel nait goud wies!!

Toen heren 1 maar bleef presteren ontlook er in het prille voorjaar van 2016 een sfeer a la Barrack Obama: Yes, we can! Begin april hield heren 1 zijn beslissende topberaad aan de stamtafel van de gezellige sporthalkantine in Zuidwolde. In “Het Finale Akkoord van Kantinus” spraken zij af voor de titel te gaan met alle hen ten dienste staande middelen en mensen. Dit betekende een breuk met het sociale verleden van het team. Vanaf nu speelden we niets en niemand ontziend puur voor de winst! Tijdens het verlate Kerstdiner van heren 1 bij Boszicht te Echten op 16 april, na de strafexpeditie tegen en bij het arme Action Heren 3 (0-4 zege, met als puntenverdeling 41-100) zijn de gemaakte afspraken met bloed bezegeld. MSK uit, daar moest het gebeuren. Linksom of rechtsom, punt uit.

heren 1 boszicht

Na de bezegeling met bloed van “Het Finale Akkoord van Kantinus” in Restaurant Boszicht te Echten  klinken de mannen van heren 1 de glazen. Dr. Hein laat zijn 14- delige naaldenset waarmee de ceremonie zojuist is beëindigd vol medische trots aan Marco Proost zien.

Mondiale akkoorden en verdragen worden na ratificatie niet zelden geschonden. Zo ook ons Finale Akkoord van Kantinus. Want door ondoorzichtelijk en verwarrend agendabeheer van de familie Huiskes meldt –slap handje- Roelco zich doodleuk af voor de kraker in Musselkanaal. Hij vertoeft dan in Italië op vakantie. Een lelijke streep door de factuur. Want zijn absentie houdt in dat de aspirant spelverdeler Klaas Alves Geers vanaf minuut 1 mee moet doen! Dat betekent dat de gemiddelde leeftijd van de beide spelverdelers op 58,5 jaar komt. De arme Alves voelt meteen de enorme druk die op zijn schouders komt te liggen in de laatste training voor het Duel der Duels. Gelukkig houdt hij zich piepend en krakend staande en wint zodoende het vertrouwen van zijn teamgenoten. Toch beleeft hij een onrustige week, valt kilo’s af en vreet zijn nagels tot op de randen op. Goede single malt whisky houdt hem op de been.

Een cruciale bepaling in het Finale Akkoord van Kantinus betreft het vervoer van en naar Musselkanaal. De financiële positie van VCZ laat het huren van een touringcar niet toe, zo wij allen weten. Hoopvol wenden wij onze gelaten naar Ome Harry Berendsen, de kwieke parttime kolonel-pensionado annex chauffeur op belangrijke nationale en internationale routes namens de firma Lanting uit Hoogeveen. En dankzij zijn meer dan uitstekende collegiale banden met mevrouw Mieke Lanting volstrekt zich het mirakel: Harry chartert een heuse spelersbus voor ons! De oplettende lezer heeft dit breaking news op de site van VCZ (www.vcz-zuidwolde.nl) kunnen ontwaren. En wat voor een bus!

De faciliteiten van de Comfort Class touringcars, merk Mercedes

bus aan

  •  Variërend aantal zitplaatsen
  •  Toilet
  •  Radio en Cd speler
  • DVD speler
  • Microfoon
  • Koelkast
  • Koffiefaciliteiten
  • Gordels

Natuurlijk verzorgen wij ook graag een bar met koffie, thee, frisdrank en/of alcoholische dranken. Aldus de firma Lanting op haar site.

Zeg nou zelf mensen, is dat een bus of is dat geen bus? En dan ook nog een chauffeur in vol ornaat, het kon niet op. Jan –kom es weer- Zandman had de bus bovendien nog voorzien van pakkende teksten, opdat het voor het tegemoet komende en andere verkeer duidelijk was wie zich in de bus bevonden. Wij hebben daar een mooi beeld van gemaakt:

Voor de rit naar Musselkanaal (door een gaandeweg steeds desolater landschap) leek het de selectie een goed idee gebruik te maken van de DVD speler in de bus. Na enige discussie viel de keuze op het genre Kneukfilm (beetje knokken, beetje ..juist, voor elck wat wils). Jan –aankomend lid- de Vries tipte “Harde Musselse knuppels 2”, terwijl ook de titel “De Grote Trek” ons wel aansprak. Toen die laatste een teleurstellende weergave van een kookprogramma bleek te zijn gingen voor de erotische en opwindende Oost Groninger natuurfilm. Hoe veranderlijk is de mens. Vlak voor het instappen zagen wij de samenstelling van het reisgezelschap dat tot onze grote vreugde maar liefst 8 meereizende supporters van de andere kunne omvatte, die deel 2 van de avonturen van de Musselse knuppels al gezien hadden. Daarom kozen we uiteindelijke voor de klassieker “The Longest Day” uit 1962, het loopt tenslotte al weer richting 4 en 5 mei. Bij het fragment toen de Duitschen Wehrmacht er achter kwam dat de geallieerden geen Fallschirmjager  edoch Gummipuppen uit hun imposante armada afwierpen waren we in Musselkanaal. Onderweg hadden speciale koeienkoppen gegeten. Volgens de legende uit de periode dat geheel Gallië door de Romeinen bezet was (Geheel Gallië? Neen, 1 dorpje bleef hardnekkig weerstand bieden…) zijn dit snoepjes die bij inname een gevoel van onoverwinnelijkheid oproepen.

Zo stapten we ook uit de bus. In de kleedkamer hing een licht gespannen sfeertje. Gebruikelijke grappen en flauwigheden bleven uit. Kantinus toonde zich een waar aanvoerder door in klare taal de doelstelling van hedenmiddag te melden: kampioen worden.

Bij het betreden van de imposante sporthal van Musselkanaal hoorden we een hels kabaal afkomstig uit de keeltjes van opgewonden en enigszins hysterische MSK-meisjes die vocaal druk bezig waren hun Dames 1 naar een overwinning te krijsen op het hoofdveld pal naast ons. Dr. Hein, groot liefhebber en Beobachter van het zwakke geslacht in vrijwel alle soorten en maten, kreeg het te kwaad en wist niet waar hij kijken moest. Hij kwam ogen te kort, zeker na zijn ontdekking dat zijn uiterst charmante collega Chantal ook op de tribune aanwezig was. Met een kletsnatte snor begon hij met inspelen maar zijn medespelers wisten genoeg: dat wordt helemaal niks met hem vanavond.

collega

Chantal, collega van Dr. Hein, speelster van Oostermoer dames 1, met wie de selectie van Heren 1 in de kantine van MSK kennis mocht maken.

Waarvan akte. Dr. Hein startte op de bank en bleek meer belangstelling voor het gebeuren rond hem heen te hebben dan voor de verrichtingen van zijn ploeggenoten. Als in een trance gluurde hij beurtelings naar het damesveld en de tribunes, om oogcontact met Chantal te maken. Ondertussen won Heren 1 de eerste set met 22-25. Ondanks de ondragelijke herrie op veld 1 met goed geconcentreerd spel. En hoe fraai om te zien dat onze tribune steeds voller stroomde met afvaardigingen van Dames 2 en Dames 1, die op eigen kracht de Oost Groninger dreven hadden bereikt. Geweldig dames, grote waardering en dank hiervoor!! Hierdoor gesterkt en nog meer gefocust dan voorheen werd set 2 ook gepakt: 16-25. Het 25e en winnende punt in beeld en geluid is op het gezichtsbouk van VCZ te aanschouwen.

Twee sets binnen en de titel was een feit. Via de app bereikte die boodschap Roelco in Rome, die onmiddellijk de Paus op de hoogte stelde. De sportieve MSK-ers kwamen onder het net door om ons geluk te wensen, klasse mannen! Tranen van geluk vloeiden rijkelijk. Alle geleverde trainingsarbeid, alle lichamelijke ontzeggingen, de psychische druk, het ontlaadde zich spontaan op veld 3 van sporthal Veenzicht op zaterdagavond 23 april 2016, 19.03 uur. Een onbeschrijfelijke emotionele gebeurtenis…..

Jammer voor de meegereisde fans klapte het spel van de kersverse kampioen op een enkele opleving na in de laatste twee sets volledig in elkaar. Ondanks dat was de 3e set nog close (25-23), de vierde was een sof (25-21). Dr. Hein was nog meer afwezig dan voorheen en een ieder deelde in zijn malaise. Eind goed, al goed: 2-2 was de juiste afspiegeling van de krachtsverhoudingen.

In de overvolle kantine van MSK werden we door alle aanwezige Dames spontaan gehuldigd en van een boeket bloemen voorzien. De dienstdoende barman liep het letterlijk over de schoenen en een drankje bleef uit. Dat werd op de terugreis in de bus meer dan goed gemaakt.

winst

Uitzinnige vreugde in Musselkanaal. Bus inmiddels voorzien van aanvullende informatie voor de niets vermoedende tegenliggers: hier rijden de kampioenen!! V.l.n.r.: Jan, Henk, Harry, Marco, Tinus, Dick, Jan, Ervin en Klaas. Onder de bus ligt Roelco.

Met een noodgang spoedden we ons naar Zuidwolde om een rondtoer te maken. Luid claxonnerend stuurde vermetele Harry het gevaarte stapvoets door smalle straatjes van dit prachtdorp op zoek naar de villa’s van de volleybalsterren. Een mooi moment diende zich aan in de Boslaan waar de bus halt hield bij het huis van Kees –piep- Romme. Goed te zien dat hij de bus in klom en ons allen oprecht feliciteerde met dit succes en beloofde op een maandagavond weer terug te komen. Houden we je aan Kees!! Ook reden we 2 rondjes om Het Busstation. Niet om instorting van dit gebouw te bewerkstelligen maar om onze shirtsponsor deelgenoot te maken van het zojuist behaalde eclatante succes.

De uitzinnige menigte bij de sporthal was amper in bedwang te houden bij het naderen van het Lanting pronkstuk. Krijsend en joelend van enthousiasme werden we onthaald, spelersvrouwen vielen hun mannen snikkend in de armen en beloofden hen een nog beter huwelijk dan ooit. Speciaal voor de gelegenheid was Arjan Vink bereid de kantine open te doen en ons op het late uur te vergasten op bier, patat en gehaktballen. Na een biertje of 17 besloot Kantinus tot een historische toespraak. “Wij zijn kampioen en de beste van Zuidwolde, van Drenthe, van Nederland en van Europa”, braakte hij er uit als een volleerde Louis van Gaal. En gelijk heeft ie. Even later arriveerde onze shirtsponsor, de familie Piel, eigenaar van cafetaria Het Busstation, blij verrast door de behaalde glorie van hun team. Rond 23.20 verliet uw verslaggever gans uitgeput het dranklokaal om thuis nog een goed glas te kunnen nuttigen. Het was een bewogen dag dewelke wij niet licht zullen vergeten. Leve Heren 1 van VCZ!!

Het was een memorabele dag. Nu terugkijkend is een aantal mensen te bedanken:

  • De uitzwaaiploeg die de bus na wuifde toen wij, op van de zenuwen, naar het Oost Groningse vertrokken
  • De supporters die de moeite namen met ons in de bus te stappen en ons tot het einde te vergezellen, aan te moedigen en te huldigen
  • De supporters van dames 1, dames 2 en het bestuur van VCZ die ons met eigen vervoer achterna reisden om ons aan te moedigen en te huldigen
  • Firma Lanting uit Hoogeveen voor de gesponsorde spelersbus
  • Harry Berendsen voor het op onnavolgbare wijze manoeuvreren met deze bus
  • De inzwaaiploeg die de bittere aprilkou trotseerde om de kampioenen in te halen
  • Dienke Dorland voor het maken van de documentaire “Heren 1 op jacht naar glorie, roem en succes”, tijdsduur 5.56 minuten, te zien op youtube, meesterlijk!
  • Arjan Vink voor het speciaal openen van de sporthalkantine op zijn vrije zaterdagavond
  • Nico en Lida van cafetaria Het Busstation, voor zowel de shirtsponsoring als de bijdrage in de kosten van het kampioensfeest
  • Het bestuur van MSK en Post.nl voor het onder rembours terug willen sturen van het bovengebit van Kantinus Ruinemans dat in kleedkamer 3 was blijven liggen
  • Marit voor het plaatsen op de site van al onze leuterverslagen
  • En allen die op welke wijze dan ook ons naar dit glorieuze resultaat hebben geleid.

 

Herman van Huisduinen.

27 april 2016.

Facebooktwitterlinkedinmail

Sorry, comments are closed for this post.